| Beste landgenoten,
Het is een hele tijd geleden dat ik een column heb geschreven. De noodzaak was gewoonweg niet zo daar. Nu in de aanloop naar het champagnemoment van de Amerikaanse verkiezingen schrijf ik weer want het mentale manco van columnisten is dat ze eigenlijk altijd schrijven over dingen waar ze een hekel aan hebben. Wij zijn namelijk stuk voor stuk notoire gefrustreerde kutkoppen.
De campagnes zijn spannend. En het mes ligt op tafel. Wat zeg ik? Er ligt een Hattori Hanzo op tafel. Dat is zeker voelbaar hier in het altijd doodsaaie maar bloedmooie Californië. Ongeveer net zo spannend en walgelijk als toen die nacht toen ik eenzaam voor de tv zat met een fles wijn en George W. Bush zag winnen van Al Gore. Het feit dat 'dubya' die overwinning heeft gepikt hebben we allemaal moeten bekopen met het feit dat de wereld er niet erg veel beter op is geworden.
Het wordt opnieuw een strijd. Een vuile strijd. En ik heb vertrouwen in Obama en in de Amerikaanse bevolking. Ook in Nederland voelt het relatief goed. Lees de Nederlandse pers, volg de media, vraag het de BN-ers en Joe the plumber op straat: Obama gaat het worden. Maar ik heb geen vertrouwen in een bepaald persoon en dat is Sarah Palin. Wanneer John McCain wint zal het allemaal relatief best wel goed komen met Amerika (maakt u zich geen zorgen), maar het zal hun politieke geloofwaardigheid wel aan het wankelen brengen. Nog meer Irak, nog meer slecht nieuws, nog meer lijkenkisten met de Amerikaanse vlag en alles wat ik eraan kan doen is een vluchtig stukje tikken.
Die McCain is een zeer intelligent, belezen, ervaren, bereisd en welbespraakt man maar hij is al redelijk op leeftijd (72). Je kunt als republikeinse partij ook kiezen voor een man van 96 omdat die al zoveel ervaring heeft en de tijd van Churchill nog heeft meegemaakt. Het zou dan net zoiets zijn als tegen Rob Oudkerk zeggen dat hij op Ron Jeremy lijkt omdat hij zoveel vrouwen neukt. Nonsens.
Erger is dit: wanneer er ook maar iets gebeurt met die McCain (ik ben jaloers op zijn medicatie), dan krijgen we dus fucking Sarah Palin als president en machtigste persoon op aarde. En dat mens, hoe zij stottert, redeneert, denkt, overkomt en de materie kent; dat is ongeveer hetzelfde als hoe wij Europeanen kijken naar types als Jessica Simpson en Paris Hilton. Vreemde wezens uit een ver land (Alaska dit keer) die enkel lachwekkende onzin uitkramen maar waar we toch nooit iets mee te maken krijgen. Fout! Paris Hilton in het Witte Huis? Fout.
Obama heeft de wind in de zeilen in de peilingen maar er hoeft maar iets te gebeuren of de (rechtse) zuidelijke staten kiezen massaal voor die oude veteraan die wel weet hoe je de dingen moet aanpakken maar nu wel beseft dat dat piepende lastpak met die bril dus ook president kan worden. En dat vindt 'ie niet leuk.
Er is genoeg gebeurd om te vergeten voor Amerika. En om dat te veranderen is nieuw bloed nodig. Maar ja, Obama is een neger en dat is dus lastig. Maar ergens in de bosjes ligt nog altijd die sluwe vos Sarah Palin en dat zullen veel Amerikanen die in de zuidelijke staten leven zich amper realiseren wanneer ze met hun rug naar het gordijntje in het stemhokje staan en toch maar kiezen voor the veteran whitey. En ik vind dat een enge gedachte.
Dinsdag zal het weer een lange nacht worden. Ik word drie keer die nacht gebeld door CNN voor commentaar en ik zal de volgende ochtend nog een definitief meningstuk moeten schrijven voor Rolling Stone omdat de deadline zo lekker ligt. Toeterende Amerikanen rijdend door de straten van L.A. of rassenrellen in South Central en Compton, waar ik zit. Het definitieve oordeel is helaas niet aan mij. Maar ik heb wel een goed hotel.
Xander van Aart
Los Angeles, 29 oktober 2008
© MeMyMedia 2008
|
.jpg)
